January « 2008 « ជិវិតខ្ញុំ! គ្រួសារខ្ញុំ! ជាតិមាតុភូមិខ្ញុំ!

January 2008
M	T	W	T	F	S	S
« Dec		Feb »
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31

Updates from January, 2008 Hide threads | Keyboard Shortcuts

ជំងឺសន្លាក់!

សំណាង 12:06 pm on January 23, 2008 Permalink | Reply

រដូវរងារ អាកាសធាតុត្រជាក់មានសំនើមបណ្តាលឲ្យមានជំងឺសន្លាក់ឬធ្វើឲ្យស្ថានភាពជំងឺសន្លាក់កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀត។ Rheumanthoid Arthritis, Rheumatoid fever និង Gout ជាជំងឺបីប្រភេទដែលតែងតែយាយីមនុស្សនៅរដូវរងារ។

អាកាសធាតុត្រជាក់និងសើមធ្វើឲ្យជំងឺទាំងបីប្រភេទខាងលើរីករាលដាលនិងវិវត្តលឿនបំផុត។ អ្នកជំងឺ Gout តែងតែមានសភាពជំងឺធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងរដូវរងារ ទោះបីជាអាកាសធាតុត្រជាក់និងសំនើមមិនមែនជាមូលហេតុដែលបង្ករជំងឺនេះក៏ដោយតែវាជាកត្តាជំរុញឲ្យសភាពជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។មូលហេតុនេះដោយសាររដូវរងារ ជំរុញឲ្យមនុស្សបង្កើនការហូបចុក ដូច្នេះហើយទើបជំងឺ Gout កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀត។

១. Rheumathoid Fever (ជំងឺសន្លាក់បណ្តាលឲ្យក្លាយជាជំងឺបេះដូង)

ជំងឺនេះភាគច្រើនកើតលើកុមារចាប់ពីអាយុ៥ឆ្នាំឡើងនិងមនុស្សវ័យជំទង់។ អាកាសធាតុត្រជាក់និងសើមជាកត្តាងាយស្រួលឲ្យបាក់តេរី Streptococcus បន្តពូជនិងរីករាលដាលបង្ករជំងឺរលាកបំពង់ករ,ក្រោយមកវិវត្តទៅជារលាកផ្លូវដង្ហើមផ្នែកខាងលើ។

ប្រភេទបាក់តេរីនេះ ជំរុញឲ្យសារពាង្គកាយផលិតនូវអង់ទីករ(ប្រឆាំងបាក់តេរី)ហើយវាមានឥទ្ឋិពលទៅដល់បេះដូង,សន្លាក់,សសៃរប្រសាទនិងបង្ករឲ្យមានជំងឺបេះដូង។ លក្ខណៈសំគាល់របស់ជំងឺ៖ ក្មេង(អ្នកជំងឺភាគច្រើនជាកុមារ)ក្តៅខ្លួនខ្លាំង,ឈឺក(បំពង់ក),ក្អក,បន្ទាប់មកចាប់ផ្តើមហើមក្តៅសន្លាក់ និង លក្ខណៈសំគាល់យ៉ាងពិសេសមួយទៀតនោះគឺអាការៈឈឺសន្លាក់ផ្លាស់ទីពីសន្លាក់មួយទៅសន្លាក់មួយ(ឧទាហរណ៍ ដូចជា ថ្ងៃនេះឈឺសន្លាក់ឆ្អឹងម្រាមដៃ លុះស្អែកឡើងទៅឈឺសន្លាក់ឆ្អឹងកដៃ…)និងចុងក្រោយវារាលដាលដល់បេះដូង(រលាកស្រោមក្នុងរបស់បេះដូង)។

នៅពេលដែកក្មេងមានអាការៈដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ,ត្រូវនាំទៅមន្ទីរពេទ្យជាបន្ទាន់ដើម្បីទទួលការពិគ្រោះធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ និង ព្យាបាលឲ្យបានទាន់ពេលវេលា។ ប្រភេតជំងឺបេះដូងនេះអាចបង្ការបានដោយការចាក់ថ្នាំPenicillinយឺត ដើម្បីការពារ។ការចាក់ថ្នាំបង្ការនេះមានទអ្ថប្រយោជន៍ណាស់ គឺវាអាចការពារកុំឲ្យជំងឺរើឡើងវិញផង និង មិនឲ្យជំងឺកាន់តែធ្លន់ធ្ងរថែមទៀតផង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមុនពេលចាក់ថ្នាំបង្ការ(មិនមែនជាវ៉ាក់សាំងទេ)ត្រូវពិនិត្យសុខភាពឲ្យបានម៉ត់ចត់ពីសំណាក់គ្រូពេទ្យដើម្បីកំណត់បាននូវរាល់កត្តាផ្សេងៗដែលអាចជះឥទ្ឋិពលដល់ជំងឺនិងការប្រើថ្នាំ។រាល់កុមារគ្រប់រូប ទោះជាមានជំងឺឈឺសន្លាក់តែម្តងក៏ដោយ ក៏គួរតែទៅចាក់ថ្នាំបង្ការ (Penicillin យឺត)ដើម្បីបង្ការជំងឺនេះរហូតដល់អាយុ ២១ ឬ ២៥ឆ្នាំ។

២.ជំងឺរលាកសន្លាក់

គឺជាជមងឺរលាកសន្លាក់រ៉ាំរ៉ៃអូសបន្លាយច្រើនឆ្នាំ និង បន្សល់ទុកផលវិបាកយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជា៖ ស្អិតសន្លាក់,បំលែងរូបរាងរបស់សន្លាក់នាំឲ្យខូចសន្លាក់។ រោគសញ្ញារបស់ជំងឺគឺរលាកច្រើនសន្លាក់ក្នុងពេលតែមួយ(ដូចជាសន្លាក់កដៃ,សន្លាក់ម្រាមដៃ,ថ្នាំងម្រាមដៃ,កជើង….) និង ជំងឺមានបំរែបំរួលអូសបន្លាយវែង។ អ្នកជំងឺអាចមានអាការៈរឹងសន្លាក់នៅពេលព្រឹក(ពេលទើបក្រោកពីដំណេក)បង្ករឲ្យពិបាកកំរើកសន្លាក់ និង អូសបន្លាយរាប់ម៉ោងទើបអាចធ្វើចលនាបានដុចធម្មតាវិញ។

រលាកសន្លាក់កើតឡើងតាមដំនាក់(មិនជាប់រហូតទេ),ប្រសិនបើយើងពិនិត្យឃើញជំងឺនេះឆាប់យើងអាចស្វែងរកការព្យាបាលសមស្រប,ត្រូវតាមក្បួនខ្នាត ជំងឺអាចវិវត្តមករកភាពប្រសើរឡើង។ ប្រសិនបើជំងឺដល់ដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរ,មានការរលាកដល់ឆ្អឹងខ្ចីរបស់ក្បាលឆ្អឺង អ្នកជំងឺអាចប្ឈមមុខនឹងការខូចសន្លាក់,ស្ងិតជាប់សន្លាក់,រឹងសន្លាក់ និង សន្លាក់មិនអាចកំរើកបាន។

៣.ជំងឺប្រគ្រីវ (Gout).

នេះជាជំងឺមួយដែលតែងតែកើតឡើងចំពោះបុរសភេទដែលរស់នៅទីក្រុង ចាប់ពីអាយុ៣០ឆ្នាំឡើងទៅ។ លក្ខណៈសំគាល់៖សន្លាក់ឈឺហើម,ជាពិសេសឈឺហើមសន្លាក់ឆ្អឹងមេជើង។ ដំណាក់កាលដំបូង មានការរលាកសន្លាក់ឆ្អឹងយ៉ាងទាន់ហន់,ឈឺក្តៅសន្លាក់,ក្តៅឡើងពណ៌ក្រហម,ឈឺចាប់ធ្ងន់ធ្ងរ។ ប៉ន្តែអាចតែរយៈ ពេលមួយយប់ សន្លាក់ទាំងប៉ុន្មានដែលឈឺចាប់ប្រែជាធម្មតា(មិនមានការឈឺចាប់)។

ជំងឺនេះអាចជាដោយខ្លួនឯងក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ,អាចរើឡើងវិញជាលើកទីពីរ។ជំងឺកាន់តែមានបំរែបំរួលធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀតពេលដែលទទួលទានសុរា និង ទទួលទានអាហារមានជាតិខ្លាញ់ច្រើន…..

ពេលអាកាសធាតុត្រជាក់, ផ្សំជាមួយភ្លៀងរលឹម អ្នកជំងឺបេះដូង,ជំងឺរលាកសន្លាក់ មិនគួរនៅខាងក្រៅផ្ទះ,គួរតែរក្សាភាពកក់ក្តៅ,ជាពិសេសគឹដៃនិងជើង។អ្នកជំងឺ ប្រគ្រីវ គួរតែកុំទទួលទានសុរា និង អាហារដែលសម្បូរជាតិខ្លាញ់ ប្រសិនបើមិនចង់ឲ្យជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរថែម។

តើជំងឺទឹកនោមផ្អែមអាចព្យាបាលឲ្យជាដាច់បានមែនឬទេ??

សំណាង 4:41 pm on January 19, 2008 Permalink | Reply

តួនាទីរបស់លំពែង(ផលិតInsullin) ក្នុងការសំរបសំរួលកំរិតជាតិស្កតរក្នុងឈាម

ទីតាំងរបស់លំពែង

+++++++++++++++

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមជាជំងឺមួយមិនអាចព្យាបាលបានឲ្យជាដាច់ស្រឡះដោយប្រើថ្នាំលេបឬថ្នាំចាក់បានទេ, ទោះបីជាប្រភេទ type1ឬក៏Type2ក៏ដោយ។គ្រប់ឱសថទាំងឡាយដែលប្រើក្នុងការប្យាបាលជំងឺនេះបានត្រឹមតែសំរបសំរួលកំរិតជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមកុំឲ្យឡើងខ្ពស់តែប៉ុណ្ណោះ! យ៉ាងនេះហើយបានជាអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមត្រូវប្រើថ្នាំជារៀងរហូត។ទន្ទឹមនឹងនោះដែរត្រូវមានរបបអាហារត្រូវតាមការកំណត់ទើបមិនបណ្តាលឲ្យជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរជាងមុន។

ថ្មីៗនេះនៅវិទ្យាស្ថានជំងឺទឹកនោមផ្អែមរបស់វៀតណាម បានធ្វើសន្និសិទមួយស្តីពីការព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលមានផ្តល់ប្រសិទ្ឋភាពខ្ពស់បំផុត ដែលអាចនិយាយបានថាអាចព្យាបាលអោយជាដាច់ជំងឺទឹកនោមផ្អែមនេះបាន។ នៅសន្និសិទនោះដែរក៏មានការចូលរួមពីអ្នកជំនាញការក្នុងនិងក្រៅប្រទេសដែលសុទ្ឋសឹងជាវេជ្ជបណ្ឌិតនិងអ្នកស្រាវជ្រាវពីជំងឺទឹកនោមផ្អែម។មានសំនួរចោទឆ្លើយជាច្រើនដែលរវាងអ្នកចូលរួមជាមួយនឹងអ្នកជំនាញការរបស់វិទ្យាស្ថាន, ខ្ញុំសូមធ្វើការបកប្រែក្រៅផ្លូវការដូចតទៅ៖

សំនួរ៖ យើងបានដឹងថាប្រទេសមួយចំនួននៅលើពិភពលោកកំពុងតែប្រើវិធីផ្សាំលំពែង(Pancreas graft)ក្នុងការព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែម។សូមលោកជួយបំភ្លឺអំពីវិធីនេះឲ្យកាន់តែច្បាស់បន្ថែមទៀតបានទេ??

អ្នកជំនាញការ៖ ទាក់ទងទៅនឹងការផ្សាំលំពែង វាចែកចេញជាពីរវិធាន។ទី១គឹយើងផ្សាំលំពែងទាំងមូល និង ទី២ គឺយើងផ្សាំលំពែងមួយផ្នែក,មានន័យថារាល់កោះតូច(small Islandឬ Islet : ភាសាក្នុងវេជ្ជសាស្រ្ត,ជាឯកត្តាផលិតInsullin នៅរាត់រាយក្នុងលំពែង,ដូចទៅនឹងកោះទាំងឡាយដែលនៅរាត់រាយក្នុងសមុទ្រ)។

បច្ចុប្បន្ននេះ លើពិភពលោកមានជាង ៦០០០ករណីផ្សាំលំពែងហើយជាធម្មតាគេតែងតែនិយមផ្សាំទាំងលំពែងនិងផ្សាំទាំងតំរងនោម(Kidney Graft)។ ភាគច្រើនវិធីនេះប្រើលើអ្នកជំងឺដែលមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរ,ឧទាហរណ៍ដូចជាអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមដល់ដំណាក់កាលខ្សោយតំរងនោមធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូច្នេះហើយវិធីព្យាបាលនេះគេហៅថាការវះកាត់ដ៏ធំមួយនិងភាគច្រើនទទួលបានប្រសិទ្ឋភាពខ្ពស់។

សំនួរ៖ ចុះហេតុម្តេចបានជាគេចាំដល់ពេលខ្សោយតំរងនោមទើបគេអនុវត្តន៍វិធីផ្សាំលំពែង? ចំពោះអ្នកជំងឺដែលត្រូវការផ្សាំលំពែងក្នុងខណៈពេលដែលជំងឺមិនទាន់បង្ករមហន្តរាយដល់តំរងនោមតើធ្វើបានទេ?

អ្នកជំនាញការ៖ ពេលអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមឈានដល់ដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរ, អាយុជីវិតត្រូវទទួលការគំរាមកំហែង ករណីនេះអ្នកជំងឺត្រូវតែប្រើវិធីផ្សាំលំពែង។ ក្នុងករណីផ្សាំលំពែង,តែតំរងនោមក៏បានខ្សោយទៅហើយនោះត្រូវតែផ្សាំទាំងតំរងនោមថែមទៀត។តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមិនចាំបាច់ដល់ដំណាក់កាលតំរងនោមនិងលំពែងខ្សោយទើបធ្វើការផ្សាំនោះទេ,យើងអាចផ្សាំមុនពេលអ្វីប្រែក្លាយទៅជាសភាពធ្ងន់ធ្ងរ។ ក្នុងករណីខ្សោយលំពែងប៉ុន្តែតំរងនោមមិនទាន់ខ្សោយ យើងអាចផ្សាំតែលំពែងក៏បាន,ដោយមិនចាំបាច់ផ្សាំតំរងនោម។

សំនួរ៖ តើនេះជាការផ្សាំលំពែងឬជាការដាំលំពែង?តើត្រូវយល់យ៉ាងណាឲ្យច្បាស់អំពីបញ្ហានេះ?

អ្នកជំនាញការ៖ ការពិតទៅនោះនៅលើពិភពលោកគេប្រើពាក្យ”ផ្សាំលំពែង”តែមួយគត់។ប៉ុន្តែនៅវៀតណាម,ផ្សាំលំពែងត្រូវបានយល់ថាជាការផ្សាំលំពែងទាំងមូល,ចំនែកឯការដាំលំពែងមានន័យថាគ្រាន់តែយកមួយផ្នែកតូចរបស់កោសិការកោះតូច(small islandឬ Islet )ដែលបូមចេញពីវ៉ែនសសៃរឈាមចូលទៅថ្លើមហើយបណ្តុះលើសរីរាង្គផ្សេង,បន្ទាប់មកវាផលិតInsullin នៅទីនោះតែម្តង។

សំនួរ៖ ចុះផ្សាំលំពែងនិងដាំលំពែងមួយណាល្អជាង?

អ្នកជំនាញការ៖ ប្រសិនបើប្រើវិធីផ្សាំលំពែង ពេលវេលាអនុវត្តវែងពី៨ដល់១០ម៉ោង, ចំនែកវីធីដាំលំពែងវាសមញ្ចជាង,លឿនជាង។ប៉ុន្តែការដាំលំបែងវាមានចំនុចខ្សោយមួយគឺថាវាពិបាកក្នុងការកំណត់ចំនួនកោសិការកោះតូចដែលសមស្របទៅតាមសភាពរបស់អ្នកជំងឺនិមួយៗ។ប្រសិនបើយកតិចពេកវាមិនអាចផលិតInsullin ឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់,តែបើយកច្រើនពេកវានាំឲ្យជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀត។

សំនួរ៖ ក្រោយពីការវះកាត់តើអ្នកជំងឺនៅប្រើថ្នាំលេបឬនៅប្រើថ្នាំចាក់ Insullin បន្ថែមទៀតទេ?

អ្នកជំនាញការ៖ ក្រោយពេលវះកាត់អ្នកជំងឺមិនប្រើថ្នាំចាក់ឬថ្នាំលេបទៀតទេ,តែប្រើថ្នាំប្រឆាំងនឹងការបំបែកបន្សាំដូចក្នុងករណីផ្សាំថ្លើម,ផ្សាំតំរងនោម។លំពែងអាចយកពីអ្នកនៅរស់រានមានជិវិត និង មានគ្រប់កត្តាបន្សាំរវាងអ្នកទទួលនិងអ្នកផ្តល់,អ្នកផ្តល់មិនចាំបាច់ជាសាច់ញាតិក៏អាចផ្តល់បានដែរ។

សំនួរ៖នៅវៀតណាមអាចអនុវត្តបច្ចេកទេសផ្សាំលំពែងនេះបានឬនៅ?

អ្នកជំនាញការ៖ ផ្សាំលំពែងមានការទាក់ឬងដល់ការផ្សាំកោសិការកោះតូច, បច្ចុប្បន្ននេះវៀតណាមនៅមិនទាន់អនុវត្តបាននៅឡើយទេ។ពីព្រោះថាប្រសិនបើផ្សាំកោសិការកោះតូចវេជ្ជបណ្ឌិតវៀតណាមត្រូវប្រឈមមុខនឹងការបំបែកបំនែកផ្សាំ,អ្នកជំងឺត្រូវប្រើវីធីធ្ងន់ធ្ងរមួយចំនួនក្នុងការទប់ស្កាត់ប្រតិកម្មរបស់ប្រព័ន្ឋភាពស៊ាំ ដើម្បីឲ្យលំពែងដំនើរការបានល្អ។ចំនែកប្រទេសរីកចំរើនខាងបច្ចេកវិទ្យាវេជ្ជសាស្រ្តមួយចំនួន គេបានអនុវត្តវីធីព្យាបាលនេះហើយ ហើយទទួលបានលទ្ឋផលល្អ។

ក្នុងការផ្សាំលំពែង,កត្តាសំខាន់ដែលកំណត់ការជោគជ៍យគឺថាធ្វើយ៉ាងយកឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់សមាសភាគរបស់លំពែងមនុស្សមកផ្សាំ, ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះវៀតណាមនៅមានកំរិត និង តំលៃខ្ពស់។ ដូច្នេះហើយ,ដើម្បីអនុវត្តវីធីផ្សាំលំពែងបាន វេជ្ជបណ្ឌិតវៀតណាមត្រូវបញ្ចូនអ្នកជំងឺរបស់ខ្លួនទៅទៅព្យាបាលនៅប្រទេសក្រៅដែលមានបច្ចេកទេសទំនើប។

សំនួរ៖ ចំពោះការវះកាត់នៅប្រទេសក្រៅមានតំលៃប៉ុន្មានដែរ?

អ្នកជំនាញការ៖ តំលៃសំរាប់ការវះកាត់ផ្សាំលំពែងក៏ដូចជាការផ្សាំសរីរាង្គខាងក្នុងផ្សេងដែរ គឺថាថ្លៃគួរសម,ជាធម្មតាមានតំលៃប្រហែល ១.៥កោដ្ឋទៅ២កោដ្ឋដុង(ជាង៩ម៉ឹនទៅជិត១៣ម៉ឹនដូឡាអាមេរិក)។ចំពោះអ្នកជំងឺវៀតណាមយើងអាចស្វែងរកការព្យាបាលនៅប្រទេសជិតខាងដូចជាសិង្ហបូរី,នៅក្នុងនោះមជ្ឍមណ្ឌលParkway ជាមជ្ឍមណ្ឌលមួយដែលល្បីល្បាញនៅក្នុងតំបន់។

សូមអរគុណក្រុមជំនាញការ!

++++++++++++++++++

តាមរយៈពត៌មានខាងលើនេះខ្ញុំគិតថាប្រសិនបើអ្នកជំងឺនៅស្រុកខ្មែរយើងប្រហែលជាពិបាកនឹងព្យាបាលណាស់ព្រោះថាតំលៃខ្ពស់,មានតែប្រើថ្នាំលេបឬថ្នាំចាក់ជារៀងរហូតហើយ។ ចំពោះអ្នកមានប្រហែលជាមិនខ្លាចនឹងចំនាយទេសំរាប់ទំហំលុយប៉ុណ្ណឹង តែអ្នកក្រវិញទោះជាដេកស្រមៃក៏ប្រហែលជាមិនអាចដែរ។
- ខ្មែរតែមួយ 1:00 am on January 20, 2008 Permalink | Reply
  
  អ៊ូយ! តាមស្តាប់ទៅដូចជាពិបាកដល់ហើយចំពោះអ្នកមានជំងឺនេះ។ សង្ឃឹមថាទៅថ្ងៃអនាគត
  ពិតជាមានអ្នករកឃឪសថសំរាប់ព្យាបាលជំងឺនេះឲ្យដាច់ស្រឡះមិនខាន….
- samnang 4:53 am on January 20, 2008 Permalink | Reply
  
  ខ្ញុំក៏សង្ឃឹមចឹងដែរ,ជំងឺទឹកនោមផ្អែមយើងស្តាប់មើលទៅវាជាជំងឺមួយធម្មតា ប៉ុន្តែពេលដែលយើងសិក្សានិងជួបផ្ទាល់ទើបដឹងថាវាមិនធម្មតា។
- សំណាង 7:18 pm on January 20, 2008 Permalink | Reply
  
  សូមអរគុណ ខ្មែរតែមួយ
- sharing202 6:25 am on January 21, 2008 Permalink | Reply
  
  ខ្ញុំសង្ឃឹមថាពួកយើងចេះការពារខ្លួនកុំអោយមានជំងឺនេះ។ តើសំណាងអាចប្រាប់អំពីវិធីការពារកុំអោយមានជំងឺនេះបានទេ? សូមអរគុណ។
- samnang 10:44 am on January 23, 2008 Permalink | Reply
  
  ជំងឺទឹកនោមផ្អែមមានមូលហេតុជាច្រើនដែលបង្ករវាដូចដែលខ្ញុំបានរៀបរាប់។បើយើងមានការសង្ស័យថាខ្លួនកំពុងប្រឈមមុខជាមួយនឹងជំងឺនេះយើងគួរតែទៅមន្ទីរពេទ្យដើម្បីឲ្យគេពិនិត្យកំរិតជាតិស្ករនៅក្នុងឈាម,បើលទ្ឋផលធម្មតាគឺល្អណាស់ គ្រាន់តែហាត់ប្រាណឲ្យបានទៀងទាត់ ខ្ញុំថាអាចការពារបាន,តែបើលទ្ឋផលចេញមកបញ្ជាក់ពីសញ្ញាថាមានការកើនឡើងកំរិតជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមយើងត្រូវស្វែងរកការព្យាបាលឲ្យបានទាន់ពេលវេលា,ហាត់ប្រាណ និង សំខាន់ត្រូវមានរបបអាហារត្រឹមត្រូវតាមការកំណត់របស់គ្រូពេទ្យ។របបអាហារ និង ការហាត់ប្រាណសំខាន់ណាស់ក្នុងការរារាំងជំងឺ។ក្នុងករណីនេះយើងត្រូវទៅពិនិត្យឈាមជាប្រចាំ(១ខែម្តងឬ២ខែម្តង)ដើម្បីតាមដានមើលប្រសិទ្ឋភាពរបស់ថ្នាំ។
  អរគុណរាល់សំនួរ!!!
- sphea 3:03 pm on August 8, 2008 Permalink | Reply
  
  សូមសាកមួយទេ!
មូលហេតុដែលនាំអោយកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម

សំណាង 12:53 pm on January 15, 2008 Permalink | Reply

ធាត់ហួសគីឡូ រលាកស្បែកជារោគសញ្ញាក្រោយពីកើតជំងឺ

សូមជំរាបសួរបងប្អូនទាំងអស់សារជាថ្មីម្តងទៀតជាមួយនឹងប្រធានបទ “ជំងឺទឹកនោមផ្អែម”

តាមពិតទៅខ្ញុំក៏មិនមែនជាដុកទ័រអីដែរ គ្រាន់តែជាអ្នករៀនខាងឱសថសាស្រ្តថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យធម្មតាៗតែប៉ុណ្ណោះ,តែទោះជាយ៉ាងណា ផ្នែកលើអ្វីដែលខ្ញុំបានរៀនបានធ្វើខ្ញុំនឹងខិតខំជួយចែករំលែកជូនបងប្អូនយើងឲ្យកាន់តែច្បាស់ថែមទៀតពីដំណឹងផ្សេងៗខាងផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ។ អ្វីដែលខ្ញុំមិនច្បាស់ខ្ញុំនឹងស្រាវជ្រាវបន្ថែម ខ្ញុំមិននិយាយនូវអ្វីដែលមិនច្បាស់ ព្រោះនេះជាអាយុជិវិតមនុស្ស,បើនិយាយខុសតែមួយពាក្យក៏អាចបណ្តាលឲ្យមនុស្សជាច្រើនស្លាប់ដោយសារខ្លួន នេះជាផ្នែកជាមួយនៃសុជីវធម៌របស់វេជ្ជសាស្រ្ត។

ដូចអត្ថបទដែលខ្ញុំបានផូសខាងលើ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមចែកជាពីរប្រភេទគឺ Type1 និង Type2.

យោងទៅតាមអត្ថបទផូសមុនរបស់ខ្ញុំបានបញ្ជាក់ខ្លះមកហើយពីមូលហេតុដែលនាំឲ្យកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមទៅតាមប្រភេទនិមួយៗ(Type1 and Type2)។

១.ទឹកនោមផ្អែមType1: មូលហេតុដែលនាំឲ្យកើតប្រភេទជំងឺនេះមានដូចតទៅ៖

A. បណ្តាកោសិការ បេតា របស់លំពែងត្រូវទទួលរងការខូចខាតនិងចុះខ្សោយសកម្មភាពផលិត Insullin ដោយសារបាតុភូត Autoimmune or Self-immunization(សារពាង្គកាយប្រឆាំងនឹងប្រព័ន្ឋភាពស៊ាំរបស់ខ្លួន)។

B. ដោយសារប្រព័ន្ឋសែនដែលមានរំញោចខ្លាំង(Highly Discerning Gen) ដែលមានភាពរំញោចជាមួយនឹងប្រភេទទឹកនោមផ្អែមType1។សែនដែលមានរំញោចទាំងនោះជាធម្មតាគឺសែន HLR DR3 និង HLR DR4.

C. កត្តាមជ្ឈដ្ឋានបរិស្ថាន:ឆ្លងបាក់តេរី,ជាតិពុល,ស្ត្រែសគឺជាកត្តាជំរុញឲ្យជំងឺទឹកនោមផ្អែមកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀត។

២. ទឹកនោមផ្អែមType2:

A. បង្ករបាតុភូតប្រឆាំងនឹង Insullin និងធ្វើអោយមានភាពមិនប្រក្រតីក្នុងការផលិតនិងបញ្ចេញ Insullin. ពេលដែលកំហាប់ អ៊ីនស៊ូលីនក្នុងឈាមថយចុះនាំអោយជាតិស្ករក្នុងឈាមកើនឡើងនាំទៅដល់ជំងឺទឹកនោមផ្អែម។

នៅពេលកំហាប់Insullinក្នុងឈាមថយចុះ វានឹងភ្ញោចខួរក្បាលអោយសរីរាង្គផលិតInsullin អោយបានច្រើនដើម្បីបំពេញនូវអ្វីដែលបាតើបង់ តែ Insullin ទាំងនេះគ្មានប្រសិទ្ឋភាពក្នុងការបន្ថយកំហាប់ជាតិស្ករក្នុងឈាមទេ, ដូច្នេះហើយស្ថានភាពជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង ទោះបីជាកំហាប់ Insullin មិនបានថយចុះក៏ដោយ។

ក៏ដោយសារភាពមិនប្រក្រតីក្នុងការផលិតInsullin នេះដែរ, សរីរាង្គបង្កើត សារធាតុដើមរបស់ Insullin ជាច្រើនដែលគេហៅថា proinsullin។proinsullinគ្មានប្រសិទ្ឋភាពក្នុងការបន្ថយជាតិស្ករក្នុងឈាមទេ។

ស្ថានភាពជំងឺកាន់តែរ៉ាំរ៉ៃធ្វើអោយមានភាពមិនប្រក្រតីក្នុងការផលិតInsullin កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង។

B. កត្តាតំណពូជ: អ្នកដែលមានគ្រួសារឪពុកម្តាយកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប្រឈមមុខនឹងជំងឺនេះខ្ពស់។ មកទល់នឹងបច្ចុប្បន្ននេះគេមិនទាន់កំណត់បានថាសែនណាមួយជាអ្នកកំណត់អោយកើតជាជំងឺទឹកនោមផ្អែមតពូជក្នុងគ្រួសារ ប៉ុន្តែបានកំណត់សែនមួយចំនួនដែលជាប់ទាក់ជាមួយទឹកនោមType2 ដូចជាសែនដែលជាប់ទាក់ទងជាមួយនឹង Glucokinase, រេសិបទ័រ (Receptor) Insullin, រេសិបទ័រ(Receptor)Glucagon, Glucogen Synthetase.

C. រូបរាងធាត់ហូសគីឡូ ជាកត្តាជំរុញអោយជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង។

D. សកម្មភាពលំហាត់ប្រាណ: ធ្វើលំហាត់ប្រាណមិនបានទៀតទាត់ មិនស្របតាមបច្ចេកទេស នាំអោយរាងកាយធាត់ក៏នាំអោយប្រឈមមុខនឹងជំងឺទឹកនោមផ្អែមនេះដែរ។
- kosal 3:54 am on January 19, 2008 Permalink | Reply
  
  អរគុណលោកគ្រូសំណាងចំពោះអត្ថបទដ៏មានប្រយោជន៌នេះ អាជំងឺទឹកនោមផ្អែមណឹងអាចព្យាបាលជាអត់? ខ្ញុំមានបងប្អូនកើតជំងឺណឹងដែរ ។
- samnang 5:00 am on January 19, 2008 Permalink | Reply
  
  បានឬមិនបានវាអាស្រ័យលើប្រភេទជំងឺ។ បងប្អូនល្បងកុសលកើតអាជំងឺហ្នឹងយូរហើយនៅ?អាយុប៉ុន្មាន?មានរោគសញ្ញាម៉េចខ្លះ?មានបានទៅពេទ្យពិនិត្យឲ្យបានច្បាស់ហើយនៅ?
- naraths 2:50 am on January 20, 2008 Permalink | Reply
  
  ខ្ញុំស្ដាប់វិទ្យុឮគេនិយាយពីរឿងជម្ងឺនេះច្រើនណាស់ ឮគេនិយាយបទពិសោធន៍មួយគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ដែរ គឺអ្នកមានជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមម្នាក់ ទៅពេទ្យពិបាកព្យាបាលណាស់ កម្រជា គាត់ព្យាយាមហាត់ប្រាណរៀងរាល់ថ្ងៃហើយទៀងទាត់ ជម្ងឺគាត់ធូរស្បើយច្រើនណាស់ សឹងតែជាដូចធម្មតាទៀតផង… គិតទៅការហាត់ប្រាណមានសារសំខាន់ចំពោះសុខភាពណាស់ ។
- samnang 5:03 am on January 20, 2008 Permalink | Reply
  
  លំហាត់ប្រាណទៀងទាត់និងត្រឹមត្រូវតាមក្បួនខ្នាត រួមជាមួយរបបអាហារត្រឹមត្រូវតាមការកំណត់ វាអាចជួយទប់ស្កាត់បានមួយផ្នែកធំ,ប៉ុន្តែវាមិនអាចជាដាច់ទេ ពេលណាយើងឈប់ប្រើថ្នាំឬមិនបានហាត់ប្រាណវានឹងកើតឡើងវិញ។ ការប្រើថ្នាំរួមផ្សំជាមួយការសិក្សាអប់រំខាងផ្លូវចិត្ត,ឲ្យអ្នកជំងឺយល់ច្បាស់ពីអត្ថប្រយោជន៍របស់លំហាត់ប្រាន និង របបអាហារនោះពិតជាអាចជួយបានយ៉ាងច្រើនក្នុងការទប់ទល់នឹងជំងឺនេះ។
ប្រភេទជំងឺទឹកនោមផ្អែម

សំណាង 3:20 pm on January 12, 2008 Permalink | Reply

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមលើកូនក្មេង

ទឹកនោមផ្អែមលើមនុស្សចាស់

ប្រភេទជំងឺទឹកនោមផ្អែម( Diabetes mellitus)

១.ទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១(Type 1) : (មុននេះគេហៅថាជំងឺទឹកនោមផ្អែមអាស្រ័យ Insullin), មូលចំបងដែលនាំឲ្យកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមគឺមកពីកង្វះ insulin កំរិត២ ដោយសារកោសិការ បេតារបស់លំពែងដែលជាកន្លែងផលិត Insullin ត្រូវរងការបំផ្លាញឬចុះខ្សោយសកម្មភាពផលិត Insullin,មានកត្តាមួយចំនួនដែលនាំឲ្យលំពែង(កោសិការ បេតា)ទទួលរងការវាយប្រហារគឺ ដោយសារជំងឺ self- immunization(ជំងឺសារពាង្គកាយប្រឆាំងនឹងប្រព័ន្ឋភាពស៊ាំរបស់ខ្លួនឯង),វាកើតឡើងចំពោះមុខសញ្ញាដែលមានសែនរំញោចខ្លាំង(highly discerning)។ករណីមួយចំនួនទៀតដោយសារការបាត់បង់លទ្ឋភាពផលិត អ៊ីនសូលីនដែលមិនច្បាស់មូលហេតុ។ កង្វះ Insullin នាំឲ្យកំរិតស្ករ(Glucose) និង អាស៊ីតខ្លាញ់ក្នុងឈាមកើនខ្ពស់បណ្តាលឲ្យមានបាតុភូត នោមច្រើនដោយសារសំរូបអូស្មូស(polyurie Osmotic) និង ឆ្លងសេតូន(ceton)។ជាធម្មតា អ្នកជំងឺស្គមស្គាំងដោយសារជាលិការខ្លាញ់និងជាលិការសាច់ដុំត្រូវទទួលការរំលាយ និងដោយសារបាត់បង់ជាតិទឹក។ជំងឺនេះកើតឡើងនៅមនុស្សវ័យកុមារ(វ័យជំទង់)និងយុវវ័យឡើងទៅ,តែទោះជាយ៉ាងណាគេសង្កេតឃើញថាមានកើតនៅស្ទើរគ្រប់វ័យ។ ជំងឺនេះវាមានលក្ខណៈអាស្រ័យទៅនឹង Insullin ដូច្នេះការព្យាបាលភាគច្រើនត្រូវប្រើ Insullin។

២.ទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ២(Type 2) : (ជំងឺទឹកនោមផ្អែមមិនអាស្រ័យ Insullin) មានចំនួន៨០%នៃចំនួនអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមទាំងអស់,ជំងឺមានយន្តការសំបូរបែប,ជាពិសេសគឹមានលក្ខណៈកើនកំរិតជាតិស្ករក្នុងឈាម(Glucose)លក្ខណៈរ៉ាំរ៉ៃ និង មានរួមផ្សំជាមួយការធាត់ហួសកំរិត ប្រមាណ៦០-៨០%ករណី។ ជាធម្មតាជំងឺនេះកើតលើមនុស្សចាប់ពីវ័យ ៣០ឆ្នាំឡើងទៅ, មួយភាគធំអ្នកជំងឺមានដំណាក់កាលធាត់មួយរយៈមុនពេលមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមនេះ។ ជំងឺមានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងកត្តាតំណរពូជ និង ស្ត្រែស(stress)។ ក្នុងការព្យាបាល ជួនកាលក៏នៅប្រើInsullin, ប៉ន្តែភាគច្រើន គេប្រើបណ្តាថ្នាំក្រុម Sulfamid, Biguanid…..
- ramana 4:30 am on January 14, 2008 Permalink | Reply
  
  អូ! ពីមុនអត់ដែលដឹងសោះ។ ធ្លាប់គិតថាទឹកនោមផ្អែមគឺ បណ្តាលមកតាពី ភាពខ្សោយរបស់លំពែងហើយ ដឹងតាថាកើតឡើងចំពោះមនុស្សចាស់ មិនបានដឹងថាកើតគ្រប់គ្នាចឹងសោះ។ អរគុណចំពោះការចែករំលែក។
- samnang 5:14 am on January 14, 2008 Permalink | Reply
  
  បាទ! រីករាយនឹងចឺករំលែកជូនជានិច្ច , មើលទៅ Ramana ក៏មានការយល់ដឹងច្រើនពីផ្នែកនេះដែរ។យើយនិយាយថាទឹកនោមផ្អែមច្រើនតែសំដៅទៅលើទឹកនោមមានស្ករច្រើន ទើបវាផ្អែម…តាមពិតទៅដោយសារជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមខ្ពស់ទើបនាំឲ្យការបញ្ចេញចោលជាតិស្ករតាមទឹកនោមកើនឡើង។
- Bandith 9:29 am on January 14, 2008 Permalink | Reply
  
  ចុះបើខ្ញុំអាសារស៊ីស្ករច្រើន ម៉ើងៗ កើតរោគហ្នឹងអត់ចុះសួរដូចឆោត!!!!!
- samnang 10:07 am on January 14, 2008 Permalink | Reply
  
  hehe!ចូលចិត្តញ៉ាំស្ករដល់ម្លឹងផង! វាក៏អាចតែមិនងាយទេ បណ្ឌិត អឹយ! ក្នុងសារពាង្គកាយយើងមានកន្លែង(ថ្លើម)សំរាប់បំប្លែងស្ករទៅជាស្ករបំរុង(Glycogen)ពេលដែលយើងញ៉ាំស្ករច្រើនលើសពីតំរូវការប្រើប្រាស់។តែពេលណាក្នុងខ្លួនមានភាពមិនប្រក្រតីក្នុងការបំប្លែងស្ករក៏អាចនាំទៅដល់ទឹនកនោមផ្អែមដែរ,តែកត្តានេះវាតិចណាស់ កត្តាផ្សេងច្រើនជាង!
- កូនខ្មែរ 2:28 pm on January 14, 2008 Permalink | Reply
  
  កូនខ្មែរ សូមសួរមួយ កុំប្រកាន់អី ខ្ញុំចង់ដឹងថា មូលហេតុដែលនាំឲ្យកើត ជំងឺទឹកនោមផ្អែម កើតឡើងដោយសារអ្វី ហើយធ្វើយ៉ាងណា ដើម្បីបង្ការជំងឺនូវជំងឺនេះ?
  សូមទទួលការរាប់អានផង!
- naraths 1:25 am on January 15, 2008 Permalink | Reply
  
  ចុះខ្ញុំឮគេថា ឲ្យតែធាត់ក៏ប្រឈមមុខនឹងជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមដែរ ជាពិសេសលើសឈាម! ខ្ញុំបារម្ភណាស់រឿងនេះ
- samnang 2:55 am on January 15, 2008 Permalink | Reply
  
  ហ្នឹងហើយរដ្ឋ!ដូចក្នុងអត្ថបទខ្ញុំផូសខាងលើចឹង ភាគច្រើននៃអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមគឺមានដំណាក់ធ្លាប់ធាត់ពេលមុនកើតជំងឺនេះ,អ្នកមានរូបរាងធាត់ក៏នៅប្រឈមមុខនឹងជំងឺលើសឈាមផងដែរ, ចឹងហើយគួរតែយកចិត្តទុកដាក់ធ្វើលំហាត់ប្រាណ និង មានរបបអាហារត្រឹមត្រូវដើម្បីបង្ការរាល់ជំងឺទាំងឡាយដែលពាក់ព័ន្ឋ,បើមានការមន្ទិលសង្ស័យគួរតែទៅជួបលោកគ្រូពេទ្យដើម្បីពិគ្រោះពិនិត្យឲ្យបានទាន់ពេលវេលាដើម្បីទទួលការព្យាបាល។
- samnang 3:51 am on January 15, 2008 Permalink | Reply
  
  កូនខ្មែរ៖ សូមអរគុណដែលបានចោទជាសំនួរនេះ, តាមពិតទៅមូលហេតុដែលនាំឲ្យកើតជំងឺនេះមានច្រើនករណីណាស់,ឥឡូវនេះខ្ញុំមិនទាន់បកស្រាយទេព្រោះវាវែងពេក ហើយចេញផូសអត្ថបទថ្មីមួយទៀតទាក់ទងនឹងសំនួររបស់កូនខ្មែរ។ សូមអភ័យទោសណា៎!
- ramana 8:48 am on January 15, 2008 Permalink | Reply
  
  កិកិកិ អត់មានចេះអីទេ។ ចាំ ខ្ញុំឩស្សាហ៍មកលេងទីនេះ ព្រោះមានរឿងច្រើនដែលអាចនឹងដឹងទៀត។
- samnang 9:23 am on January 15, 2008 Permalink | Reply
  
  កិកិកិ សូមអរគុណច្រើន មានអីបើមានពេលចាំខ្ញុំចែករំលែកជូនខ្លះ មិនហ៊ានថាខ្លួនឯងចេះទេតែគ្រាន់និយាយតាមអ្វីដែលបានរៀនបានធ្វើប៉ុណ្ណឹងឯង!! រីករាយនឹងចែករំលែកជានិច្ច។
- pakipics 9:39 am on January 20, 2008 Permalink | Reply
  
  http://diabetescorner.blogspot.com is s site for patients suffering from Diabetes.
  
  If u are suffering from Diabetes do visit http://diabetescorner.blogspot.com
- samnang 11:18 am on January 20, 2008 Permalink | Reply
  
  អរគុណដែលបានណែនាំ!
- kingkong 7:45 am on January 23, 2008 Permalink | Reply
  
  ខ្ញុំមានសំនួរមួយចង់សួរថាតើមានអង្គការណា រឺ មន្ទីរពេទ្យមួយណា ដែលជួយដល់អ្នកមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលមានជីវភាពក្រខ្សត់ នូវការព្យាបាលរឺ ជាថ្នាំពេទ្យ ដល់អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមទាំងនោះ?
  ពីព្រោះម្តាយខ្ញុំគាត់មានជំងឺទឹកនោមផ្អែមរយៈពេលមួយឆ្នាំមកហើយ។ គ្រួសារខ្ញុំមិនអាចទ្រាំទ្រចំពោះថ្លៃថ្នាំបានក្នុងរយៈពេលវែងទេ។ ប្រសិនបើអ្នកទាំងអស់គ្នាដឹងពីចំលើយសំនួរខាងលើសូម មេត្តាអ៊ីមែលអោយខ្ញុំតាមរយៈ sokkhim20008@gmail.com រឺក៏ (+855)16627851
  ខ្ញុំសូមអរគុណទុកជាមុន
- samnang 10:24 am on January 23, 2008 Permalink | Reply
  
  បញ្ហានេះខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ ព្រោះខ្ញុំអត់នៅស្រុកខ្មែរ, តែទោះជាយ៉ាងណាខ្ញុំនឹងព្យាយាមស៊ើបសួរពត៌មានឲ្យ។
- សុវណ្ណរចនា 5:17 am on February 2, 2008 Permalink | Reply
  
  នេះបានចំជាអនាគតវេជ្ជបណ្ឌិតមែន ! ចូលមកផ្ទះបងកាលណា ឈ្លក់ថ្នាំសឹងអី ! មិនដូចផ្ទះខ្ញុំទេ ចូលមកលើកណាក៏ឈ្លក់ធូលីដែរ !
- samnang 5:31 am on February 2, 2008 Permalink | Reply
  
  កិកិកិកិ,អត់ទាន់បានផូសអីថ្មីទេអូនអឺយ…ចូលផ្ទះបងប្តយ័ត្នផង បងដាក់ប្រអប់ថ្នាំរញ៉េរញ៉ៃខ្លាំងណាស់ ស្រួលមិនស្រួលដើរជាន់…..ផ្ទះកូនប្រុសវាតែប៉ុណ្ណឹង។
- naraths 9:06 am on February 2, 2008 Permalink | Reply
  
  តារៀនចប់មកលក់ថ្នាំប៉ាហ៊ីនៅស្រុកខ្មែរ ចាំខ្ញុំជួយទិញ!
- samnang 11:57 am on February 2, 2008 Permalink | Reply
  
  ចឹងហ៎,អរគុណច្រើនហើយរដ្ឋ,បើអត់ឈឺអីទេ ពឹងដើរហៅម៉ូយឲ្យក៏បាន។
style សុំទោស!

សំណាង 2:52 pm on January 11, 2008 Permalink | Reply

sorry! i can’t be perfect!

សុំទោសដែលបងមិនមែនជាអ្នកក្លាហាន

សុំទោសដែលធ្វើឲ្យអូនឈឺចាប់!

បងសុំទោសគ្រប់យ៉ាងដែលអ្វីៗវាប្រែក្លាយទៅជាយ៉ាងនេះ!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

បាទ! ទាំងអស់នេះគឺជា style សុំទោស!
រីករាយឬកំសត់!!!

សំណាង 11:11 am on January 4, 2008 Permalink | Reply

ថ្ងៃហ្នឹងចុងអាទិត្យ ក្រុម ពស់ព្រលិតមានរិទ្ឋ របស់ខ្ញុំ(រូបខាងលើ) បានបបួលគ្នាទៅផឹកស៊ី ទុកជាការជប់លាងបិទវគ្គឆមាសទី១។ មានអីដំបូងសប្បាយសឹងអី, ផឹកស៊ីបានម៉ាសន្ទុះមានអាម៉ាកមួយនោះមិនដឹងជាវាមានរឿងអីពីណាម៉ោ ត្រូវស្រវឹងតិចៗផងក៏រ៉ាយរ៉ាប់រឿងកំសត់របស់គេប្រាប់ខ្ញុំ, តាំងពីវាចាប់ផ្តើមរ៉ាយរ៉ាប់រឿវាម៉ោ, ខ្ញុំជាមិត្តល្អអង្គុយកំដរវារហូត (សូមបញ្ញាក់មិនមែនត្រឹមតែអង្គុយស្តាប់ទេ វាថែមទាំងបបួលខ្ញុំលើកដាច់រហូត….) មានអី ល្ងាចវិលមកដល់ផ្ទះរកបន្ទប់មិនចង់ឃើញ។តែទោះជាយ៉ាងណាក៏អាណិតវាណាស់ដែរ,បងប្អូនជួយគិតមើលទៅ,ខ្លឹមសារសង្ខេបខ្ញុំសូមលើកយកមកបរិយាយដូចខាងក្រោម៖

រឿងរ៉ាវជីវិតគ្មាននរណាអាចប្រកែកបានថាវាជារឿងមិនសមហេតុផលនោះទេ, គ្រប់យ៉ាងវាស្ថិតលើអារម្មណ៍របស់មនុស្សម្នាក់ៗ វាស្តែងចេញនូវភាពក្រៀមក្រំ, ការសប្បាយរីករាយ, ការប្រច័ណ្ឌប្រណែន, ការតូចចិត្តមិនចេះចប់មិនចេះហើយ។ អ្វីដែលមិនបានដូចប្រាថ្នារបស់ខ្លួនរមែងតែមានសេចក្តីទុក្ខសោក,មិនសុខចិត្ត, ចង់យកឈ្នះ…. ។មានមនុស្សខ្លះខំស្វែងរករបស់ដែលខ្លួនបានដឹងច្បាស់ថាក្នុងលោកនេះមិនមាន, មានអ្នកខ្លះទៀតខំត្រដរតស៊ូនឹងអ្វីដែលខ្លួនដឹងច្បាស់ថាមិនមានថ្ងៃណានឹងបានមក, ឯអ្នកខ្លះទៀតខំស្រែកសួរមេឃ សួរដីទាំងដឹងថាមេឃដីមិនអាចឆ្លើយនឹងសំនួរខ្លួនបាន, មានអ្នកខ្លះទៀតខំបន់អង្វរព្រះទាំងដឹងថាព្រះមិនដែលជួយអ្វីបាន,មានអ្នកខ្លះទៀតទ្រាំទទួលការឈឺចាប់មិនដែលរាខ្លាច……. ចិត្តមនុស្សរឹងរួស ហើយក៏ងាយនឹងទន់ជ្រាយណាស់ដែរ។ពេលដែលយើងនិយាយថាយើងពិបាកចិត្តមានមិត្តភ័ក្ត្រច្រើនណាស់ចាំលួមលោមយើង,ផ្តល់កំឡាំងចិត្តដល់យើង, ផ្តល់គំនិតឲ្យយើង….ភាគច្រើនមតិយោបលទាំឡាយល្អៗដែលគួរនឹងយកតម្រាប់តាម តែរាល់គំនិតមតិទាំងអស់មិនដែលបានសំរេចទេ….ដោយសារអ្វីទៅ? ក៏ដោយសារតែចិត្តរឹងរួស, សន្តានមនុស្សពិបាកកែ។

យើងមិនអាចបន្ទោសបានទេ,អ្វីដែលគេកិតថាជាការពេញចិត្តរបស់គេ គេនឹងធ្វើ,គេមិនដែលរាខ្លាចនឹងអ្វីដែលនៅចំពោះមុខនើទេ, សេក្តីសុខក្នុងផ្លូវចិត្តទោះដឹងថានោះបានត្រឹមតែជាសេចក្តីស្រមៃក៏គេនៅតែសប្បាយចិត្តនឹងធ្វើទោះមានគេនិយាយថានោះជាអំំពើឆោតល្ងង់មិនដឹងខ្យល់ក៏គេមិនដែលខ្វល់ខ្វាយនោះដែរ,គេគិតត្រឹមតែគេបានសប្បាយចិត្ត។ពេលគេដាស់តឿនថាគេជាមនុស្សរោគចិត្តគេមិនដែលច្រឡោតខឹងអ្វីទាំងអស់ព្រោះគេនៅមានសតិគ្រប់១០។

ហេហេ!!!!ដល់តែវាបរិយាយចឹងទៅខ្ញុំមិនដឹងជាប្រាប់វាថាម៉េច!!!!!បានត្រឹមតែងក់ក្បាល!
- កូនខ្មែរ 12:12 pm on January 5, 2008 Permalink | Reply
  
  ព្រះពុទ្ធទ្រង់សំដែងថា
  មានសុខ ក៏ត្រូវតែមាន ទុក្ខ
  មានលាភ ក៏ត្រូវតែ អត់លាភ
  មានយស ក៏ត្រូវតែ អត់យស
  មានសរសើរ មាន និន្ទា
  មិនចាំបាច់គិតច្រើនទេ! OK?
- samnang 10:10 am on January 6, 2008 Permalink | Reply
  
  មិនគួរទៅជាចឹង!!
- អាចម៍ផ្កាយ 2:51 am on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  រីករាយម្តេចនឹងកើតបើមិត្តកំពុងមានទុក្ខយ៉ាងនេះ!
  ខ្ញុំក៏តែងមានអារម្មណ៍បែបនេះម្តងម្កាលដែរគឺគ្រប់ពេលដែល
  មានទុក្ខមិនសប្បាយចិត្ត,មិត្តខ្ញុំខ្លះក៏យ៉ាងនេះ ភាគច្រើននៃ
  មនុស្សបែបនេះ ពេលមានអារម្មណ៍បែបនេះកើតឡើងតែង
  គិតថាខ្លួនឯងជាមនុស្សឆ្កួតខុសគេ ឬជាមនុស្សមានរោគចិត្ត
  តែអ្នកដែលដឹងថាខ្លួនឯងឆ្កួតមិនមែនជាមនុស្សឆ្កួតទេ!!!
- samnang 3:13 am on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  ពិតមែនហើយ អាចម៍ផ្កាយ អារម្មណ៍បែបនេះខ្ញុំយល់ច្បាស់, ពេលខ្លះខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍បែបហ្នឹងដែរ,ពិបាកចិត្តស្មុគស្មាញ,ធុញថប់ក្នុងជីវិត ចង់មានអ្នកយល់ចិត្ត,ចង់មានគ្នានិយាយរឿងឲ្យបានរសាយ,ទ្រាំលាក់ទុកតែម្នាក់ឯងវាពិបាកខ្លាំងណាស់។
- Vannara 2:14 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  អត់ដឹងថាចង់និយាយស្អីទេ
- samnang 2:50 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  រឿងយុវ័យបងអឺយ!! ពេលមានរឿងស្នហាកើតឡើង តែងតែមាននិយាយមិនចេះចប់មិនចេះហើយទេ! និយាយមិនស្រួលចាស់ស្តាប់មិនបានទៀត។
- Rachna_Rainna 12:04 pm on January 8, 2008 Permalink | Reply
  
  ប៉ាលក្ម្សីម៉្ញូបត្រចៀកហើយ!
- samnang 4:47 pm on January 8, 2008 Permalink | Reply
  
  ប្រហែលហើយមើលទៅ! ទាល់តែទិញវ៉ែនតាក្រាស់ឲ្យត្រចៀកពាក់ហើយទើបស្តាប់បាន!! ហេហេហហេ!!!
- Rachna_Rainna 4:50 am on January 9, 2008 Permalink | Reply
- samnang 4:52 am on January 9, 2008 Permalink | Reply
  
  ថ្ងៃហ្នឹងអត់ទៅរៀនទេឬអីប្អូនស្រីបង???
- Rachna_Rainna 5:04 am on January 9, 2008 Permalink | Reply
  
  ចាស! អត់ទេ!
- Rachna_Rainna 5:09 am on January 9, 2008 Permalink | Reply
  
  http://4khmer.wordpress.com/2008/01/09/%e1%9e%9f%e1%9f%86%e1%9e%8e%e1%9e%bc%e1%9e%98%e1%9e%96%e1%9e%9a%e2%80%8b%e1%9e%8f%e1%9e%bc%e1%9e%85%e2%80%8b%e1%9e%98%e1%9e%bd%e1%9e%99%e2%80%8b%e1%9e%91%e1%9f%81%e2%80%8b/
- samnang 5:13 am on January 9, 2008 Permalink | Reply
  
  ថ្ងៃហ្នឹងជាថ្ងៃពុធតើ ម៉េចមិនទៅរៀន…. អូនែ៎ រ៉េនណា បងយល់ថាអត្ថបទផូស ពី និស្ស័យរបស់អូនឯង អូនឯងគួរតែរកអត្ថបទបង្អែកឲ្យបានច្បាស់លាស់ទៅរួចហើយផូសឡើងបន្ថែមទៀត បងដូចជាមានការចាប់អារម្មណ៍ពីអត្ថបទហ្នឹង!!តែគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងភាពមិនច្បាស់លាស់
- Rachna_Rainna 10:32 am on January 12, 2008 Permalink | Reply
  
  ចាស! តែបើរ៉េនណាផូស នឹងផូសពីការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួន! អូខេណា?
- សំណាង 11:45 am on January 12, 2008 Permalink | Reply
  
  ចឹងក៏បាន! យ៉ាងម៉េចហើយ?ថ្ងៃហ្នឹងប្រឡងសិស្សពូកែផង,យ៉ាថណាហើយ?ល្អទេ?
- សំណាង 12:35 pm on January 12, 2008 Permalink | Reply
  
  ម៉ានង៉ៃអត់ទំនេរ,អត់បានផូសអីថ្មីសោះ!!
- Rachna_Rainna 5:01 am on January 14, 2008 Permalink | Reply
  
  គ្រាន់បើតើបង! មិនពិបាកពេកទេ!
- samnang 5:16 am on January 14, 2008 Permalink | Reply
  
  ល្អណាស់ចឹងអូន! ពិតជាបានពានមិនខានឡើយ! ជូនពរអូនសំណាងល្អណា៎!!!
- Boeun 8:05 am on January 15, 2008 Permalink | Reply
  
  តាមមើលទៅ គេដូចជាដឹងខ្លួនហើយ មិនមានអីគួរឱ្យបារម្ភពេកទេ។ គ្រាន់តែយើងជួយលួងលោម និងផ្ដល់កម្លាំងចិត្តខ្លះដល់គេទៅបានហើយ។
- samnang 9:28 am on January 15, 2008 Permalink | Reply
  
  មែនហើយ! រឿងរ៉ាវស្នេហាវាចឹង! កុំចង់លេង តាលេងមានទឹកភ្នែកចឹង!កិកិកិតែខ្ញុំអត់ខ្លាចផង។
- Rachna_Rainna 2:23 am on January 16, 2008 Permalink | Reply
  
  បានពាន? សិស្សពូកែគ្មានពានទេ មានតែមេដាយ។
- samnang 6:41 am on January 16, 2008 Permalink | Reply
  
  ហ្នឹងហើយ! គេហៅថាពានរង្វាន់មេដាយមាស,ប្រាក់… តែមិនអីចាំបងចេញពានឲ្យក៏បាន!
- Rachna_Rainna 6:35 am on January 17, 2008 Permalink | Reply
  
  អូ! បើពិសេសបែបនេះ អរគុណបងច្រើនហើយ! រ៉េនណានឹងខំ ដើម្បីបានពានពីបងសំណាងតែមូយរបស់ប្អូន!
- samnang 6:46 am on January 17, 2008 Permalink | Reply
  
  បងសប្បាយចិត្តឃើញអូនឯងខំរៀនចឹង! មិនអីទេចាំបងទៅវិញបងទិញរបស់ផ្ញើរ។
- Rachna_Rainna 11:38 am on January 17, 2008 Permalink | Reply
  
  អរគុណបងហើយ… ទៅវិញទិញផ្ញើ… ដូចជាលឺច្រើនហើយ តែមិនទាន់លេចចេញជារូបរាងនៅឡើយ…
- samnang 12:07 pm on January 17, 2008 Permalink | Reply
  
  បើបងមិនទាន់ទៅផងធ្វើម៉េចឃើញរូបរាងកើត! ២ឆ្នាំបងទៅវិញហើយ! បងមិនភ្លេចទេ!
- ស្រីភា 3:22 pm on July 1, 2008 Permalink | Reply
  
  រឿងគឺវាយ៉ាងនេះហើយបង!
  ហ្អើយ!!!!ជួបៗៗទៀតហើយបង!
  ប្អូនក៏ធ្លាប់មានទុក្ខសោករាប់មិនអស់ដែរ(មិនមែនដូចការបរិយាយ
  ខាងលើទេ)។
  ដល់ថ្នាក់គេសួរប្អូនថាសុខទេ?
  ប្អូនឆ្លើយថាសុខក៏ដូចជាទុក្ខដែរណាបង។
  សង្ឃឹមថាក្នុងនាមបងនិងប្អូនជាអ្នកនៅឆ្ងាយពីអ្នកមានគុណ
  ដូចគ្នានឹងគង់តែយល់ជាមិនខាន។
  សូមអស់យោបល់!
- samnang 11:17 pm on July 1, 2008 Permalink | Reply
  
  មិនជួបរឿងចឹងល្អខ្លាំងណាស់អូនអើយ!! កុំចង់ជួបអីវេទនាចិត្តណាស់ ចង់ចេញក៏ពិបាក ចង់ដើចូលក៏យ៉ាប់…………..កិកិកិកិ
i am missing you!!

សំណាង 7:55 am on January 1, 2008 Permalink | Reply
- Piseth 3:03 am on January 5, 2008 Permalink | Reply
  
  Wow, nice stuffs! A cool blog you have. Just can’t read other posts with unicode, mmm.
  Simple Ways Blogger Learn to Blog Business Online
- naraths 9:56 am on January 5, 2008 Permalink | Reply
  
  នឹកអ្នកណាគេ?
- samnang 2:13 pm on January 5, 2008 Permalink | Reply
  
  Piseth: hi welcome Piseth . almost of my posts in khmer Unicode… i think you have to set up Khmer Unicode for reading alot of post in some blog.
  ណារដ្ឋ៖ នឹកណាស់!នឹកតែនាង!តែបានតែនឹក មិនអាចធ្វើអ្វីបាន!!
- សុវណ្ណរចនា 3:56 am on January 6, 2008 Permalink | Reply
  
  ចុះម៉េចក៏មិនទៅជួបបងស្រីហ្នឹងទៅ?
- samnang 5:11 am on January 6, 2008 Permalink | Reply
  
  បងនឹកគេតែគេមិននឹកបងទេ! បងធ្វើម៉េចទៅជួបគេកើត, មានតែខំកាត់ចិត្តទៅ!!
- Vannara 2:19 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  ហេហេហេ… លោកគ្រូពេទ្យមានស្នេហាស្នេហឺតទៀត។ ជួយមិនបានទេ ស្នេហាគឺវាចឹង ដូចពាក្យចាស់ថាកុំស្រលាញ់ស្រីក្នុងវ័យសិក្សា កិកិកិកិ….
- samnang 2:52 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  ទាល់តែយួរបានបងឯងអត់មានស្នហាក្នុងវ័យសិក្សា បើមិនពិតទេ ស្បថមួយរ៉ូវ…កិកិកិ …. វាមិនមែនជាស្នហាទេបងអឺយតែវាគ្រាន់ជាការគិតប៉ុណ្ណោះ!!!
- Bandith 3:11 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  ដុកទ័រជំនាញស្នេហានៅនេះ អូនៗ ណាមានបញ្ហាអី កុំខ្លាចក្រែងម៉ោៗ
- samnang 3:43 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply
  
  ហេហេ!ចូលម៉ោ! មានបញ្ហាអីនិយាយម៉ោខ្ញុំធានាជួយជាយោបល់… រួចចុះ បណ្ឌិតឯងនៅខ្មែរនៅឡើយទេអី? ទៅខ្មែរអត់មានយក់ស្រាឥណ្ឌាមកផ្ញើរឯងបានម៉ាដប់អីអត់ យ៉ាប់ម៉ង!
- Bandith 12:49 pm on January 12, 2008 Permalink | Reply
  
  ដឹងស្រាអីទេ ម៉ោស្រុកវិញឲ្យតែរួចៗ ទៅចង់ស្ពាយអី ម៉េចឆ្ញាញ់ដូចអង្គរបៀយើង
- សំណាង 12:52 pm on January 12, 2008 Permalink | Reply
  
  មានអី! ចេះតែចង់សាកមើលស្រាឥណ្ឌាហ្នឹងណា៎, អាឡូវនៅអំពេញមែនទេ! សួរឲ្យហើយស្រួលទៅវិញណាត់ជួបគ្នាសាកវិជ្ជាគុណម្តង!!!

	សំណាង on GSK GlaxoSmithKline ត្រៀម…
	សំណាង on ជំងឺថ្លើមដោយសារ ប៊ៀរ ស្រា…
	សំណាង on ជំងឺមួយចំនួនដែលបុរសភេទតែ…
	Cambodia economy on ជំងឺមួយចំនួនដែលបុរសភេទតែ…
	Khuon Ratana on អំពីខ្ញុំ
	Sone Sojetta on ប្រឡងមុខវិជ្ជាឱសថបូរាណ!
	រដ្ឋ on ជំងឺមួយចំនួនដែលបុរសភេទតែ…
	Sreyphea on ជំងឺថ្លើមដោយសារ ប៊ៀរ ស្រា…
	សំណាង on ជំងឺមួយចំនួនដែលបុរសភេទតែ…
	BaaBoo on ជំងឺមួយចំនួនដែលបុរសភេទតែ…

My Page

លោក​អ្នក​ភ្ញៀវ​ដែល​បាន​សំដែង​មតិ

បណ្តាញមិត្តភ័ក្ត

ភ្ជាប់បណ្តាញ

សំណាង

Recent Posts

ប្រក្រតីទិន របស់​ខ្ញុំ​(២០០៩​ ហើយ!)

Blog Stats

Top Clicks

i hate your cruel mind

Top Posts

Flickr Photos

សម្លាប់​វា​ចោល​ទៅ​អា​ចង្រៃ!

Updates from January, 2008 Hide threads | Keyboard Shortcuts

សំណាង 12:06 pm on January 23, 2008 Permalink | Reply

Reply Click here to cancel reply.

សំណាង 4:41 pm on January 19, 2008 Permalink | Reply

ខ្មែរតែមួយ 1:00 am on January 20, 2008 Permalink | Reply

samnang 4:53 am on January 20, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 7:18 pm on January 20, 2008 Permalink | Reply

sharing202 6:25 am on January 21, 2008 Permalink | Reply

samnang 10:44 am on January 23, 2008 Permalink | Reply

sphea 3:03 pm on August 8, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 12:53 pm on January 15, 2008 Permalink | Reply

kosal 3:54 am on January 19, 2008 Permalink | Reply

samnang 5:00 am on January 19, 2008 Permalink | Reply

naraths 2:50 am on January 20, 2008 Permalink | Reply

samnang 5:03 am on January 20, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 3:20 pm on January 12, 2008 Permalink | Reply

ramana 4:30 am on January 14, 2008 Permalink | Reply

samnang 5:14 am on January 14, 2008 Permalink | Reply

Bandith 9:29 am on January 14, 2008 Permalink | Reply

samnang 10:07 am on January 14, 2008 Permalink | Reply

កូនខ្មែរ 2:28 pm on January 14, 2008 Permalink | Reply

naraths 1:25 am on January 15, 2008 Permalink | Reply

samnang 2:55 am on January 15, 2008 Permalink | Reply

samnang 3:51 am on January 15, 2008 Permalink | Reply

ramana 8:48 am on January 15, 2008 Permalink | Reply

samnang 9:23 am on January 15, 2008 Permalink | Reply

pakipics 9:39 am on January 20, 2008 Permalink | Reply

samnang 11:18 am on January 20, 2008 Permalink | Reply

kingkong 7:45 am on January 23, 2008 Permalink | Reply

samnang 10:24 am on January 23, 2008 Permalink | Reply

សុវណ្ណរចនា 5:17 am on February 2, 2008 Permalink | Reply

samnang 5:31 am on February 2, 2008 Permalink | Reply

naraths 9:06 am on February 2, 2008 Permalink | Reply

samnang 11:57 am on February 2, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 2:52 pm on January 11, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 11:11 am on January 4, 2008 Permalink | Reply

កូនខ្មែរ 12:12 pm on January 5, 2008 Permalink | Reply

samnang 10:10 am on January 6, 2008 Permalink | Reply

អាចម៍ផ្កាយ 2:51 am on January 7, 2008 Permalink | Reply

samnang 3:13 am on January 7, 2008 Permalink | Reply

Vannara 2:14 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply

samnang 2:50 pm on January 7, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 12:04 pm on January 8, 2008 Permalink | Reply

samnang 4:47 pm on January 8, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 4:50 am on January 9, 2008 Permalink | Reply

samnang 4:52 am on January 9, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 5:04 am on January 9, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 5:09 am on January 9, 2008 Permalink | Reply

samnang 5:13 am on January 9, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 10:32 am on January 12, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 11:45 am on January 12, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 12:35 pm on January 12, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 5:01 am on January 14, 2008 Permalink | Reply

samnang 5:16 am on January 14, 2008 Permalink | Reply

Boeun 8:05 am on January 15, 2008 Permalink | Reply

samnang 9:28 am on January 15, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 2:23 am on January 16, 2008 Permalink | Reply

samnang 6:41 am on January 16, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 6:35 am on January 17, 2008 Permalink | Reply

samnang 6:46 am on January 17, 2008 Permalink | Reply

Rachna_Rainna 11:38 am on January 17, 2008 Permalink | Reply

samnang 12:07 pm on January 17, 2008 Permalink | Reply

ស្រីភា 3:22 pm on July 1, 2008 Permalink | Reply

samnang 11:17 pm on July 1, 2008 Permalink | Reply

សំណាង 7:55 am on January 1, 2008 Permalink | Reply

Piseth 3:03 am on January 5, 2008 Permalink | Reply

naraths 9:56 am on January 5, 2008 Permalink | Reply

លោកអ្នកភ្ញៀវដែលបានសំដែងមតិ

ប្រក្រតីទិន របស់ខ្ញុំ(២០០៩ ហើយ!)

សម្លាប់វាចោលទៅអាចង្រៃ!